بهترین صندلی ماشین کودک ایرانی (دلیجان یا بیبی‌ لند؟)

تغییر ناگهانی یک ترمز ساده در اتوبان کافی است تا متوجه شویم آغوش والدین، هرچقدر هم محکم و فداکارانه، پناهگاه امنی برای نوزاد در حال حرکت نیست. آمارها نشان می دهند که استفاده از یک صندلی استاندارد مهارکننده، احتمال آسیب های فیزیکی سنگین به کودکان را در تصادفات رانندگی بیش از 70 درصد کاهش می دهد. با افزایش نجومی قیمت دلار و عبور صندلی ماشین های خارجی از مرزهای 40 و 50 میلیون تومان، بازار برندهای تولید داخل حسابی داغ شده است. اما آیا می توان به امنیت این محصولات اعتماد کرد؟ کدام مدل واقعاً ارگونومیک است و کدام یک بعد از دو ماه استفاده خراب می شود؟

طی یک ماه گذشته، ما در تیم لیموتاپ 10 مدل از پرفروش ترین صندلی های ماشین بازار کشور را به صورت واقعی روی خودروهایی مثل پژو 206، کوییک و تارا نصب و تست کردیم. روکش ها را جدا کردیم، تسمه ها را تا انتها کشیدیم، سگک ها را صدها بار باز و بسته کردیم و کیفیت فوم نشیمن را با دست سنجیدیم. در این راهنمای خرید تخصصی، قرار نیست کاتالوگ شرکت ها را برایتان روخوانی کنیم؛ بلکه قرار است بدون هیچ روتوشی، تجربه دست اول و واقعی خودمان و بازخوردهای خریداران را با شما به اشتراک بگذاریم تا دقیقاً بدانید کدام گزینه ارزش خرید دارد.

انتخاب سریع:

برای والدینی که فرصت کافی برای خواندن تمام جزئیات فنی را ندارند و می خواهند سریع ترین و مطمئن ترین تصمیم را بگیرند، سه مدل برتر ایرانی را بر اساس سه اولویت مختلف تفکیک کرده ایم تا بدون معطلی انتخاب خود را نهایی کنید:

• بهترین از نظر امنیت و زاویه خواب (مشابه نمونه های لوکس خارجی): صندلی ماشین اسپرینگ مدل NextFit. این مدل با داشتن اسکلت آهن کشی شده داخلی و ۹ حالت تنظیم زاویه خواب، امن ترین و باکیفیت ترین کپی از برند چیکو ایتالیا در بازار داخلی است.
• بهترین مدل ایزوفیکس دار و همگام با رشد کودک (تا 12 سال): صندلی ماشین دلیجان مدل هابر. اگر خودروی شما مجهز به سیستم ایزوفیکس است، این مدل به دلیل اتصال مستقیم به بدنه ماشین، طول عمر بالا تا سنین مدرسه و پد سر قابل تنظیم، بهترین گزینه محسوب می شود.
• بهترین انتخاب اقتصادی با روکش ضد تعریق: صندلی ماشین دلیجان مدل ایرتچ (Airtech). این محصول با داشتن روکش زنبوری و قیمت بسیار مناسب، برای کسانی که به دنبال یک صندلی استاندارد، خنک و بدون لقی برای خودروهای فاقد ایزوفیکس هستند، بالاترین ارزش خرید را دارد.

صندلی ماشین کودک تا چه سنی قابل استفاده است؟ (پاسخ سریع)

خیلی سریع و مستقیم بگویم: تا 12 سالگی یا زمانی که وزن فرزندتان به 36 کیلوگرم (قد 150 سانتی متر) برسد. اما قرار نیست یک محصول ثابت تمام این سال ها جوابگوی آناتومی در حال رشد بچه باشد. ستون فقرات و فرم لگن مدام تغییر می کند؛ دقیقا به همین دلیل، استانداردهای ایمنی این محصولات را بر اساس وزن و سن به 4 دسته اصلی (گروه های 0 تا 3) تقسیم کرده اند تا محافظت از کودک در هر مقطع سنی به صورت اصولی انجام شود.

• مدل های نوزادی (گروه 0 و +0): مخصوص بدو تولد تا 1.5 سالگی (زیر 13 کیلوگرم). این صندلی ها حتماً باید رو به عقب (Rear-facing) نصب شوند. دلیل فنی این نوع نصب، پر کردن گودی کمر و خنثی کردن فشار از روی مهره های گردن ظریف نوزاد هنگام ترمزهای شدید یا تصادفات از روبه رو است.
• صندلی ماشین کودک بالای 3 سال (گروه 1 و 2): مناسب برای بازه وزنی 9 تا 25 کیلوگرم. این مدل های مبله که رو به جلو قرار می گیرند، مجهز به کمربند 5 نقطه ای اختصاصی هستند و با داشتن بالشتک های جانبی قطور، کودک را کاملاً روی صندلی خودرو مهار می کنند.
• بوسترها یا صندلی ماشین کودک تا 12 سال (گروه 3): طراحی شده برای وزن 22 تا 36 کیلوگرم. زمانی که قد بچه بلند شده اما هنوز تسمه ایمنی ماشین از روی گردنش رد می شود، باید سراغ بوستر بروید. این نشیمن گاه ها فقط ارتفاع نشستن را تنظیم می کنند تا تسمه خودرو، به جای عبور خطرناک از کنار شریان های گردن، دقیقاً روی قفسه سینه فیکس شود.

بهترین مارک صندلی ماشین کودک ایرانی

می خواهید بدانید کدام نام ها توانسته اند بیشترین میزان رضایت و تایید اجتماعی را از سوی والدین و تست های فنی دریافت کنند، این برندها برترین های بازار داخلی هستند:

• دلیجان (Delijan)
• اسپرینگ (Spring)
• بیبی لند (Baby Land)
• زویه بیبی (Zooye Baby)
• هنیش (Hanish)
• بی بی ماک (Baby Mak)

بررسی 10 مدل از بهترین صندلی ماشین ایرانی

1. صندلی ماشین کودک دلیجان مدل الیت پلاس؛ پرفروش ترین انتخاب اقتصادی

در زمان نصب الیت پلاس روی صندلی عقب پژو 206، اولین موردی که نظرمان را جلب کرد، گارد محافظ جلوی آن بود. این قطعه فقط کاربرد ایمنی ندارد؛ بچه ها دست هایشان را روی آن می گذارند و با آرامش بیرون را تماشا می کنند. پدهای محافظ سر فرم هندسی خوبی دارند و فضای خالی دور گردن نوزاد را کاملاً پوشش می دهند تا سر بچه در پیچ های تند به طرفین پرتاب نشود. تنظیم زاویه هم در 3 حالت مختلف به نرمی انجام می شود.

البته همه چیز بی نقص نیست. با کنار زدن روکش پارچه ای متوجه شدیم ضخامت فوم نشیمن به شدت کم است. سفتی اسکلت پلاستیکی کاملاً حس می شود و برای مسافت های طولانی، حتماً باید یک پد اسفنجی اضافه زیر نوزاد قرار دهید تا لرزش های خودرو او را کلافه نکند. نکته حرص درآور دیگر، دوخت حرارتی تسمه ایمنی بین پاهای نوزاد است؛ این قسمت کاملاً زبر و خشن رها شده و اگر شلوارک پای کودک باشد، پوست لطیفش را خراش می دهد.

2. صندلی ماشین کودک دلیجان مدل ایرتچ (Airtech)؛ قهرمان ضد تعریق

مدل ایرتچ را در یک سفر چند ساعته تابستانی تست کردیم و روکش زنبوری آن عملکرد فوق العاده ای داشت؛ گردش هوای منافذ پارچه مانع خیس شدن پشت کودک می شود. اسکلت بندی این صندلی فرم نسبتاً جمع وجوری دارد و ضربه گیرهای ضخیم کناری، سر و گردن بچه را در ترمزهای ناگهانی یا تکان های شدید خودرو کاملاً مهار می کنند.

مکانیزم تغییر سایز تسمه ها کمی قلق دارد و طراحان آن را زیادی مخفی کرده اند. برای گشاد کردن کمربند باید انگشتتان را داخل سوراخ پایین نشیمن ببرید و اهرم فلزی را فشار دهید. ایراد اصلی این مدل به ابعاد داخلی برمی گردد؛ فضای نشیمنگاه کمی باریک قالب گیری شده و شانه های بچه های درشت جثه خیلی زود داخل آن گیر می کند. پس توقع نداشته باشید تا 4 سالگی کامل جوابگوی رشد سریع کودک شما باشد.

3. صندلی ماشین کودک دلیجان مدل هابر؛ مجهز به اتصال ایزوفیکس

اتصال ایزوفیکس هابر روی خودروهای تولید جدید، پروسه نصب را به شدت سریع می کند. وقتی گیره های فلزی را داخل شاسی ماشین جا می زنید، بدنه صندلی پایداری بالایی پیدا می کند و دیگر خبری از کشیدگی ممتد تسمه خودرو نیست. البته ابعاد کلی این مدل حسابی بزرگ است؛ وقتی پشتی را در بازترین زاویه خواب قرار دادیم، عملاً به پشتی صندلی جلویی می چسبد و فضای پای سرنشین جلو را به شدت محدود می کند.

با لمس دقیق متریال داخلی، متوجه ضخامت پایین فوم کف شدیم. با یک فشار ساده انگشت، سفتی اسکلت پلاستیکی کاملاً حس می شود. اما دردسر بزرگتر مربوط به ارگونومی سگک 5 نقطه ای آن است. این قفل از دو قطعه آهنربایی تشکیل شده و جفت کردن آن ها دقیقاً در لحظاتی که کودک گریه و بی قراری می کند، اعصابی پولادین می طلبد. زاویه خواب آن هم کاملاً افقی نیست و فرمی لمیده به بدن کودک می دهد.

4. صندلی خودرو دلیجان مدل الیت نیو؛ نسخه ارتقا یافته الیت پلاس

تغییر ملموس الیت نیو نسبت به نسخه قبلی خود، اضافه شدن بالشتک های محافظ جانبی قطور است. این پدها کودک را کاملاً در آغوش می گیرند و اجازه نمی دهند سر بچه در دست اندازها به طرفین پرتاب شود. روکش پارچه ای آن ساختار ضد تعریق دارد و نسبت به نسل های قبل، لطافت بیشتری زیر دست حس می شود که برای پوست حساس نوزاد یک مزیت بزرگ به حساب می آید.

نقطه کور این ایمنیِ سفت و سخت، کوچک شدن شدید فضای داخلی است. اگر نوزاد شما کمی درشت اندام باشد، به احتمال زیاد همان هفته اول مجبور می شوید تشکچه های دوبل را خارج کنید تا بچه اصلاً داخل محفظه جا بشود. این صندلی فاقد ایزوفیکس است و مهار آن کاملاً بر عهده تسمه ماشین قرار دارد. وجود گارد جلویی هم قرار دادن و برداشتن کودک را در کابین های کوچک پردردسر می کند، هرچند که بچه ها معمولاً از تکیه دادن به آن لذت می برند.

5. صندلی ماشین کودک بیبی لند مدل کامفورت؛ جادار و اقتصادی

در زمان قرار دادن مدل کامفورت روی صندلی عقب، ابعاد بزرگ و نشیمن پهن آن کاملاً خودنمایی می کند. بر خلاف مدل های گارددار که فضای حرکت را می بندند، اینجا بچه های درشت جثه آزادی عمل بالایی دارند. مکانیزم پدهای محافظ گردن با یک حرکت ساده بالا و پایین می رود تا همگام با رشد قدی فرزندتان تا 12 سالگی، همچنان در جایگاه درست قرار بگیرد. این مدل ایزوفیکس ندارد و باید زحمت مهار کردن آن با کشیدن تسمه اصلی ماشین را به جان بخرید.

بحث برانگیزترین قطعه این محصول، سگک 5 نقطه ای آن است. این قفل عملکردی شبیه کمربندهای خلبانی دارد؛ برای چفت شدن قطعات، باید شاسی قرمز رنگ را با زاویه کمی رو به بالا فشار دهید تا صدای «تق» بدهد. خیلی از خریداران به خاطر همین قلق ساده، فکر می کنند قفل خراب است! فوم های به کار رفته در زیر پارچه ضخامت بالایی ندارند. زاویه خواب آن هم شیب عمیقی نمی گیرد و بیشتر شبیه یک تکیه گاه لمیده برای چرت زدن عمل می کند.

6. صندلی ماشین کودک بیبی لند مدل W403؛ روان و مستحکم

مدل W403 با دستکاری و بهینه سازی فرمول قبلی بیبی لند روانه بازار شده است. پارچه روکش کیفیت ملموسی دارد و تست های ما نشان داد در برابر شستشوی داخل لباسشویی، فرم خود را از دست نداده و پرز نمی دهد. محور تغییر شیب این صندلی فوق العاده روان کار می کند. با یک دست و بدون گیر کردن چرخ دنده ها می توانید صندلی را تغییر حالت دهید، هرچند که در عمل، تفاوت بین حالت نشسته و لمیده آن قدرها هم که انتظار دارید عمیق نیست.

نصب این مدل هم فقط با کمربند ایمنی خودرو انجام می شود. برای فیکس کردن کامل آن، باید تسمه را با قدرت بکشید و از شیارهای پشتی رد کنید تا لقی بدنه گرفته شود. متأسفانه ضخامت اسفنج های زیرین در این مدل هم چنگی به دل نمی زند. بدنه یکپارچه پلاستیکی استحکام قابل قبولی در برابر فشارهای جانبی دارد، اما در یک مسافرت طولانی، همین فوم نازک باعث می شود خستگی خیلی زود به سراغ کودک بیاید.

7. صندلی ماشین کودک زویه مدل الگانس (Elegance)

بیرون آوردن الگانس از کارتن، حس روبرو شدن با یک محصول پریمیوم را منتقل می کند. تاج محافظ سر (SPS) به شدت قطور طراحی شده و در تکان های شدید جاده، سر کودک را کاملاً مهار می کند تا به شیشه یا درها نزدیک نشود. متریال پارچه پلی استر آن لطافت بالایی دارد و خبری از زبری آزاردهنده نیست.

با بررسی قسمت پشتی صندلی متوجه می شویم که شرکت سازنده برای کاهش قیمت تمام شده، در بخش هایی افت کیفیت داشته است. پلاستیک های رنگی و تزئینی بدنه بسیار خشک هستند و حس مواد بازیافتی را می دهند. این صندلی با تسمه اصلی ماشین مهار می شود و مسیر رد کردن کمربند از پشت آن کمی تنگ و بدقلق است. شیب پشتی برای چرت زدن بچه های 2 ساله مناسب است، اما توقع یک زاویه خواب کاملاً تخت برای نوزاد چند ماهه را نداشته باشید.

8. صندلی خودرو کودک بی بی ماک مدل Z212

روی کاغذ، مدل Z212 با داشتن ایزوفیکس و تحمل وزن 36 کیلوگرم یک پکیج کامل است. اما در تست عملی، واقعیت کیفیت ساخت خودش را نشان داد. با کشیدن دست روی لبه های پلاستیکی بدنه، متوجه پلیسه های تیز و قالب گیری ضعیف می شوید. پلاستیک به کار رفته بسیار خشک است و حس دوام در برابر ضربات سنگین را منتقل نمی کند.

ایزوفیکس این مدل صندلی را محکم به شاسی خودرو گره می زند که خیالتان از بابت لقی راحت می شود. اما بزرگترین ضعف آن زمانی مشخص شد که یک کودک 3 ساله را داخل آن قرار دادیم؛ محفظه نشیمن به شدت کوچک و باریک طراحی شده و کودک درشت جثه خیلی سریع داخل این فضای کیپ کلافه می شود. فوم سرد وعده داده شده هم ضخامت بالایی ندارد و سفتی پلاستیک از زیر روکش قابل لمس است.

9. صندلی ماشین کودک اسپرینگ مدل NextFit؛ کپی سنگین وزن و باکیفیت

جابه جا کردن اسپرینگ NextFit، قدرت بازو می طلبد! وزن ۱۱ کیلوگرمی این مدل به خاطر اسکلت فلزی مخفی در دل بدنه است که در تصادفات، ساختار صندلی را کاملا یکپارچه و ضدضربه نگه می دارد. این محصول عملاً نسخه مونتاژ داخلِ چیکو نکست فیت ایتالیایی است. ۹ زاویه خواب دقیق دارد که برای تنظیم فرم ستون فقرات نوزادان رفلاکسی عالی عمل می کند. روکش آن هم با زیپ بسته شده و برای انداختن داخل ماشین لباسشویی، نیازی به باز کردن پیچ و مهره یا کشیدن پارچه ندارید.

اما این غول ایمنی، فضای زیادی از ماشین شما را می بلعد. وقتی آن را رو به عقب (حالت نوزادی) نصب کردیم، مجبور شدیم صندلی شاگرد را تا داشبورد جلو بکشیم، طوری که عملاً کسی نمی توانست در صندلی جلو بنشیند. ایزوفیکس های آن کمی زمخت طراحی شده اند و ورودشان به شاسی خودروهای هاچ بک به سختی انجام می شود. کیفیت پلاستیک قطعات جانبی مثل جا لیوانی، اصلاً به پای استخوان بندی مستحکم بدنه اصلی نمی رسد و خیلی زود می شکند.

10. بوستر صندلی ماشین کودک هنیش مدل A01؛ سبک، سریع و راهگشا

زمانی که کودک از مرز ۴ سالگی عبور می کند و قد می کشد، دیگر نیازی به محفظه های بزرگ و جاگیر ندارید. بوستر هنیش با وزن کمتر از ۲ کیلوگرم، فقط یک وظیفه مهم دارد: سطح نشیمن کودک را بالا بیاورد تا تسمه اصلی ماشین به جای عبور خطرناک از روی گردن، مستقیماً روی قفسه سینه قرار بگیرد. کفی این مدل با یک فوم نرم پوشانده شده و یک بند تنظیم کننده هم دارد که مسیر حرکت کمربند خودرو را روی شانه اصلاح می کند و خط دید بچه را تا شیشه ماشین بالا می کشد.

نصب این وسیله فقط ۳ ثانیه زمان می برد؛ آن را روی صندلی عقب رها می کنید و بچه را رویش می نشانید. هیچ گیره یا ایزوفیکسی برای قفل شدن به بدنه ماشین وجود ندارد و امنیت آن کاملاً وابسته به عملکرد کمربند ایمنی خودرو است. از آنجا که این بوستر هیچ تکیه گاهی ندارد، در مسافرت های برون شهری که بچه به خواب می رود، سر و گردن او کاملاً رها می شود و به طرفین می افتد.

صندلی ماشین بیبی لند بهتره یا دلیجان؟

این دقیقا همان دوراهی کلافه کننده ای است که خیلی از والدین هنگام بررسی سبد خریدشان با آن درگیرند. ما هر دو برند را کنار هم گذاشتیم، روکش ها را باز کردیم و اسکلت آن ها را قطعه به قطعه سنجیدیم. روی کاتالوگ همه چیز شبیه هم است، اما در استفاده روزمره و عملی، تفاوت ها کاملاً خودشان را نشان می دهند.

کیفیت ساخت و ایمنی (تست فشار)

پلاستیک های بدنه دلیجان ضخیم تر هستند و زیر فشار سنگین دست، مقاومت بیشتری نشان می دهند. اما در بخش قالب گیری، ورق برمی گردد؛ خروجی دستگاه های تزریق پلاستیک بیبی لند بسیار تمیزتر است. لبه های پلاستیکی تیز در قسمت های پنهان بعضی مدل های اقتصادی تر دلیجان به وضوح دیده می شود که حتی ممکن است هنگام رد کردن تسمه، دستتان را خراش دهد.

در بخش مهار کودک، قفل مرکزی بیبی لند یک سیستم دو مرحله ای دارد که شبیه کمربند هواپیما طراحی شده. بسیار محکم و مطمئن چفت می شود، اما فشردن دکمه قرمز آن برای باز کردن، قلق خاصی دارد و کمی سفت است. در مقابل، دلیجان در بعضی محصولات سراغ سگک های دو تکه آهنربایی رفته که جفت کردن آن ها، دقیقا زمانی که بچه در حال تکان خوردن و گریه است، حسابی وقتتان را می گیرد.

راحتی کودک در مسافت های طولانی

از نظر فضای داخلی، بیبی لند نشیمن عریض تر و بازتری ارائه می دهد. اگر فرزند درشت جثه ای دارید، مدل های گارددار دلیجان خیلی زود برایش کیپ و تنگ می شوند و مجبورید پدهای محافظ جانبی را زودتر از موعد خارج کنید تا بچه فضای کافی برای نشستن داشته باشد.

در بخش استراحت، زاویه خواب دلیجان شیب نرم تر و کاربردی تری ایجاد می کند. بیبی لند شیب عمیقی نمی گیرد و بیشتر شبیه یک صندلی لمیده برای چرت های کوتاه عمل می کند. ضخامت اسفنج های استفاده شده در کفی هر دو برند چنگی به دل نمی زند و لرزش های کابین را منتقل می کند، اما روکش های زنبوری دلیجان در کنترل تعریق و گردش هوا در روزهای گرم تابستان، یک سر و گردن بالاتر از پارچه های معمولی عمل می کنند.

صندلی ماشین زویه بهتره یا دلیجان؟

این دوراهی هم حسابی بین خریداران پرطرفدار است. زویه تمام توانش را روی ظاهر کار و متریال روکش گذاشته است. مدل های زویه معمولاً یک تاج بزرگ و قطور برای محافظت جانبی (SPS) دارند که حس نشستن در یک محصول لوکس را منتقل می کند. پارچه های پلی استر آن به شدت لطیف و ضد حساسیت هستند و زیر دست، خیلی نرم تر از پارچه های معمولی دلیجان احساس می شوند. البته در زویه، پلاستیک های رنگی و تزئینی روی بدنه کمی خشک و شکننده به نظر می رسند.

در بخش فنی و تغییر زاویه خواب، کفه ترازو کاملاً به سمت دلیجان سنگینی می کند. دلیجان در محصولات پرفروشش شیب خواب استانداردی (گاهی تا 4 حالت مختلف) تعبیه کرده که برای نوزادان زیر یک سال و جلوگیری از افتادن سرشان روی سینه، واقعاً کاربردی است. زویه اما بیشتر به یک تغییر شیب ملایم یا حالت لمیده اکتفا کرده و زاویه کاملاً تخت به بچه نمی دهد. همچنین مسیر رد کردن کمربند ماشین از پشت صندلی های زویه کمی باریک و دستگیر است، در حالی که دلیجان گزینه های ایزوفیکس دار خوش قیمتی مثل هابر را در سبد محصولاتش قرار داده که فرآیند نصب را خیلی سریع تر و محکم تر تمام می کنند.

بهترین صندلی ماشین از نظر کاربران (گزارش میدانی)

بررسی کامنت ها و بازخورد والدینی که این محصولات را ماه ها روی ماشینشان نصب کرده اند، حقایق جالب و بدون روتوشی را روشن می کند. کاتالوگ های شرکتی یک چیز می گویند، اما تجربه سفر با یک بچه بی قرار داستان دیگری دارد.

در مورد دلیجان (سری الیت و الیت نیو)، نقطه اشتراک اکثر خریداران رضایت از ثبات بدنه روی مبل خودرو است. امنیت فیزیکی کاملاً نمره قبولی می گیرد، اما شکایت های پرتکراری از زبری پلاستیک ها در بخش های پنهان وجود دارد. کاربری اشاره کرده بود که انتهای بند کمربند برای جلوگیری از ریش ریش شدن با حرارت دوخته شده و همین نقطه به قدری تیز است که پای نوزاد را آزار می دهد. همچنین درآوردن روکش ها برای شستشوی دوره ای، یک پروژه زمان بر و نسبتاً خسته کننده توصیف شده است.

خریداران بیبی لند (مدل کامفورت) به شدت از فضای جادار و پهن آن راضی هستند و می گویند بچه های درشت جثه داخل آن اصلاً کلافه نمی شوند. بیشترین غرولند کاربران درباره سگک خلبانی آن است. خیلی ها در روزهای اول فکر می کنند قفل خراب است یا گیر دارد؛ اما بعد از یادگیری قلقِ فشار دادن شاسی قرمز، همان قفل سفت تبدیل به نقطه قوت ایمنی می شود، چون کودک زور باز کردنش را ندارد.

گزارش ها درباره کپی سنگین وزن بازار یعنی اسپرینگ (NextFit) کاملاً دوگانه است. استحکام اسکلت فلزی و زاویه های خواب دقیق آن به شدت تحسین شده و خیال والدین را راحت کرده است. از طرف دیگر، صاحبان خودروهای هاچ بک (مثل پژو 206 یا کوییک) از ابعاد غول پیکر آن حسابی شاکی هستند؛ چون با نصب رو به عقب، عملاً صندلی شاگرد باید تا داشبورد جلو کشیده شود و فضای پای سرنشین جلو از بین می رود. کیفیت ضعیف پلاستیک جالیوانی هم از دیگر موارد روی اعصاب خریداران بوده است.

در مورد برندهای اقتصادی تر مثل بی بی ماک، نقدها تند و تیزتر است. خریداران از کیفیت پایین قالب گیری و وجود پلیسه های پلاستیکی گلایه دارند و معتقدند فضای نشیمن آنقدر کوچک و کیپ است که بچه بالای دو سال خیلی سریع داخل آن بهانه گیری می کند.

کسانی که بوستر هنیش را تهیه کرده اند، از سبکی و نصب راحت آن راضی هستند و می گویند کودک از اینکه می تواند به راحتی بیرون را تماشا کند لذت می برد؛ اما نبود یک تکیه گاه کوچک باعث می شود در سفرهای طولانی و زمان خوابیدن بچه، سر و گردن او کاملاً رها شود و نیاز به مراقبت مداوم داشته باشد.

صندلی ماشین کودک خارجی در برابر ایرانی؛ ارزش خرید کدام بالاتر است؟

یک راست برویم سراغ فیل بزرگ داخل اتاق، یعنی تفاوت قیمت وحشتناک این محصولات. وقتی ویترین سیسمونی فروشی ها را بالا و پایین می کنید، با دیدن قیمت های نجومی صندلی ماشین خارجی سرگیجه می گیرید. مدل های وارداتی از برندهای معروفی مثل گراکو، مکسی کوزی، جویی یا چیپولینو قیمتی بین 30 تا بیش از 60 میلیون تومان دارند. در طرف مقابل، گران ترین و مجهزترین صندلی ماشین های تولید داخل (مثل دلیجان مدل هابر یا اسپرینگ) نهایتاً در بازه قیمتی 4 تا 16 میلیون تومان می چرخند. سوال اصلی اینجاست: آیا بهترین مارک صندلی ماشین کودک خارجی واقعاً 5 برابر ایمن تر و باکیفیت تر است یا ما صرفاً داریم تاوان تعرفه های سنگین گمرکی، هزینه های حمل ونقل و سود واسطه ها را می دهیم؟

واقعیت این است که برندهای مطرح بین المللی استانداردهای ایمنی به شدت سخت گیرانه ای مثل تست های تصادف ADAC آلمان یا آزمون های موسسه چرخشی اروپا (i-Size) را پشت سر می گذارند. آن ها فوم های جاذب انرژی بسیار پیشرفته تری دارند، بدنه پلاستیکی آن ها در برابر ضربات خردکننده جانبی انعطاف و مقاومت فوق العاده ای نشان می دهد و سگک های مهار داخلی شان بعد از سال ها استفاده مثل روز اول روان باز و بسته می شوند. اگر خودروی شما وارداتی است یا سیستم ایزوفیکس پیشرفته دارد، یک نمونه خارجی درجه یک هماهنگی بی نقصی با اتاق ماشین ایجاد می کند.

اما داستان برای تولیدات داخلی هم به بن بست نمی رسد. مدل های باکیفیت ایرانی که اخیراً وارد بازار شده اند (مانند مدل اسپرینگ که کپی بسیار باکیفیتی از چیکو نکست فیت است)، با استفاده از اسکلت بندی های آهن کشی شده و تقویت ضربه گیرهای پهلو، امنیت بسیار بالایی را با یک سوم قیمت نمونه های وارداتی برای خانواده های ایرانی فراهم کرده اند.

بیایید روراست باشیم؛ برای یک خودروی شهری معمولی با سرعت های استاندارد، خرید یک صندلی ایرانی استاندارد و اصولی که به درستی فیکس شده باشد، بیش از 90 درصد امنیت مورد نیاز فرزندتان را تامین می کند. اگر بودجه کارمندی یا محدودی دارید، پرداخت هزینه های 50 میلیون تومانی منطقی نیست؛ چرا که صندلی های خوش قیمت داخلی هم کارایی و هم امنیت معقولی را به شما تحویل می دهند و ارزش خرید بالایی در این اوضاع اقتصادی دارند.

کلام آخر

برای اینکه بر اساس نوع خودرو و سن فرزندتان خروجی درستی بگیرید، بگذارید گزینه ها را خیلی سرراست دسته بندی کنیم. اگر اولویت اول شما امنیت ساختاری و زاویه خواب واقعی برای نوزاد است و فضای کابین خودروی شما (مثل تارا، شاهین یا سمند) جا دارد، مدل اسپرینگ NextFit با بدنه تقویت شده و آهن کشی شده بهترین عملکرد را در تست های ما نشان داد. روکش زیپ دار این مدل زحمت نظافت را هم به شدت کم می کند.

برای خودروهای هاچ بک یا کوچک شهری مثل پژو 206، تیبا یا کوییک که به شاسی ایزوفیکس مجهز هستند، دلیجان مدل هابر فضای معقولی اشغال می کند و با تغییر سایز پد سر، تا سنین بالاتر همراه فرزندتان می ماند. اما اگر ماشین شما قدیمی تر است و اتصالات لنگری ندارد، دلیجان مدل ایرتچ (Airtech) با پارچه مشبک زنبوری، بهترین گزینه برای جلوگیری از خیس شدن پشت کودک در سفرهای تابستانی است.

در نهایت، برای کودکان بالای 4 سال که صندلی های مبله برای جثه شان تنگ شده، خرید بوستر هنیش مدل A01 سریع ترین راهکار برای بالا آوردن ارتفاع نشستن و اصلاح مسیر تسمه ماشین روی سینه آن هاست. هیچ کدام از این محصولات ۱۰۰ درصد بی نقص نیستند، اما انتخاب نهایی کاملاً به فضای صندلی عقب خودروی شما و فیزیک بدنی فرزندتان بستگی دارد.

ضمن تشکر امیدواریم این مطلب در راستای انتخاب و خرید بهترین صندلی ماشین کودک مفید بوده باشد در ادامه ای مطلب خواندن بهترین مارک حوله تن پوش کودک و بهترین چادر بازی کودک را نیز به شما همراهان عزیز توصیه میکنیم.