چاپ صفحه

درمان لکنت در کودکان و توصیه برای والدین کودکان لکنت زبان

لکنت-زبان
چکیده این مطلب :

انتشار: 07 بهمن 98

زمان مطالعه: 11 دقیقه

دسته بندی ها: سلامت, سلامت کودکان

هیچ نظر

علل لکنت زبان در کودکان چیست؟ و راه های درمان لکنت زبان در کوکان و عواملی که کودک دچار لکنت زبان میشود چیست جواب این سولات در این مقاله.
دوستان عزیز محصولات معرفی شده جزء پرفروش ترین ها هستند به همین منظور ممکن است به مرور زمان به دلایل مختلف در بازار و فروشگاه ، سایت های معرفی شده ناموجود شوند در این صورت شما عزیزان میتوانید از محصولات مشابه و دسته بندی اصلی مراجعه کنید.

فهرست مطالب

این معمول است که کودک بین 2 تا 5 سال یک دوره لکنت زبان موقتی داشته باشد و لکنت زبان ممکن است برای چند هفته یا ماه ادامه یابد و بندرت می تواند لکنت زبان به بزرگسالی ادامه دهد و هر پدر و مادری باید این مشکل را درک کنند و راه های درمان آن را بدانند ، ادامه ای این مطلب با چگونگی درمان لکنت در کودکان بیشتر آشنا میشویم.

لکنت در کودکان چیست؟

لکنت در کودکان چیست؟

لکنت در کودکان چیست؟

لکنت زبان نوعی اختلال گفتار است که در بسیاری از کودکان تأثیر می گذارد و لکنت زبان در گفتار مانند تکرار یا کشش برخی از صداها یا کلمات لکنت زبان است. لکنت زبان ممکن است از خفیف تا شدید باشد و از چند هفته تا ماه ادامه یابد.

بعضی اوقات صحبت کردن در مقابل یک گروه، صحبت کردن با تلفن یا تنش ممکن است اوضاع را بدتر کند، در حالی که آواز خواندن یا خواندن باعث لکنت زبان می شود و لکنت زبان نیز ممکن است با حرکات یا حرکات بدنی همراه باشد.

علل لکنت زبان در کودکان

کارشناسان دقیقاً نمی دانند چه عواملی باعث لکنت زبان در کودکان می شود ، اما اکثر آنها معتقدند که اختلال گفتار در نتیجه یک یا چند عامل زیر رخ می دهد:

ژنتیک: اکثر متخصصان موافق هستند که لکنت زبان یک جزء ژنتیکی دارد، 60٪ افرادی که از لکنت رنج می برند دارای یک خانواده نزدیک هستند که لکنت زبان نیز دارند.

لکنت رشد: بسیاری از کودکان خردسال، ضمن احترام به مهارتهای گفتاری و زبانی، دوره لکنت زبان را از 18 ماهگی تا دو سالگی پشت سر می گذارند و این نوع لکنت زبان معمولاً موقتی است.

فاکتورهای عصبی: در بعضی موارد با نحوه عبور زبان از طریق مغز مشکلی وجود دارد، دانشمندان دقیقا نمی دانند چرا این اتفاق می افتد.

عوامل خطر لکنت زبان

چگونه می دانید که کودک لکنت زبان دارای مشکل توسعه موقت است یا اختلالی که خواستار مداخله است؟ عوامل زیر کودک شما را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد:

بیشتر بخوانید
تشخیص و درمان قطعی آسم کودکان

خانواده: اگر یکی از اعضای خانواده یک لکنت در بزرگسالی داشته باشد، فرزند شما در معرض خطر بیشتری قرار دارد.

سن: کودکانی که قبل از 3 و نیم سالگی لکنت زبان را شروع می کنند ، بیشتر از همه بر این مشکل غلبه می کنند.

لکنت طولانی مدت: اگر لکنت فرزند شما بیش از 6 ماه ادامه یابد ، دشوار است که به راحتی این مشکل را برطرف کنید.

جنسیت: احتمال لکنت زبان در مردان سه تا چهار برابر بیشتر از دختران است. مشکلات دیگر در گفتار و

زبان: اگر کودک شما در صحبت کردن مشکلات دیگری دارد، برطرف کردن این مشکل به راحتی دشوار است.

درمان لکنت زبان در کودکان

درمان لکنت زبان در کودکان

درمان لکنت زبان در کودکان

بسیاری از والدین تمایلی به دنبال معالجه فرزند خود را ندارند زیرا نمی خواهند توجه فرزندشان را جلب کنند که او از مشکلی رنج می برد، اما کارشناسان قبول دارند که اگر فرزند شما بزرگتر از 3 سال است و سه تا شش ماه دچار لکنت شده است،باید به دنبال درمان لکنت زبان او باشید؛ زیرا کودک لکنت شما ممکن است بیش از یک مشکل رشد موقتی داشته باشد.

یک متخصص یا گفتاردرمانی می تواند به شما کمک کند تا تعیین کنید که آیا کودک شما به مداخله نیاز دارد یا خیر ، و بیشتر کودکان مبتلا به لکنت طولانی مدت می توانند از گفتار و گفتاردرمانی بهره مند شوند ، در بعضی موارد مشکل کاملاً برطرف شده است ؛ در موارد دیگر اوضاع بهتر می شود.

نتیجه نهایی هرچه باشد، اعتماد به نفس فرزند شما را تقویت می کند، زیرا او می آموزد که چگونه لکنت زبان را مدیریت کرده و مهارت صحبت کردن را بهبود ببخشد.

6 راهکار ساده برای کم کردن لکنت زبان کودکان

1. صحبت کردن هماهنگ با یک گوینده دیگر (گفتار گروهی)

2. کپی کردن گفتار یک گوینده دیگر (گفتار سایه)

گفتار گروهی و گفتار سایه به علت شنیدن صدای خود فرد یا صدای دیگران و یا با شنیدن سیگنال های گفتاری خودش به یک شکل دیگر و یا یک لهجه دیگر صحبت کردن را برای فرد روان می کند.

3. گفتار نجوا گونه

تارهای صوتی در گفتار نجوا گونه به هم نزدیک می شوند اما مرتعش نمی شوند و تمام صداها به صورتunvoice بیان می شود.

بیشتر بخوانید
راه های تقویت سیستم ایمنی بدن چیست؟+ بهترین غذاها برای تقویت سیستم ایمنی کدامند؟

4.هنگام آواز خواندن یا سرود،

5. هنگام صحبت با یک عروسک یا بچه های کوچک

هنگام صحبت با کودکان و یا عروسک ها کمتر از زبان پیچیده و الگوهای آهنگین متغیر استفاده می کنیم و روانی گفتار کمتر نوسان پیدا می کند.

روانی گفتار وقتی کودک کوچکتر با عروسک ها و یا با خود صحبت می کند ناشی از این است که لکنت با گفتار دوسویه همراه نیست پس اگر گفتار یک سویه باشد و کودک منتظر پاسخ از شنونده نباشد ، کشمکشی اتفاق نمی افتد و گفتار بسیار روان است.

6. هنگام صحبت کردن بلند با خود

نکاتی درباره والدین کودک لکنت زبان

والدین می توانند تأثیر شگرفی در چگونگی کودک لکنت زبان ببینند که اختلال ، بی نظمی و آسایش در بیان خود را نشان می دهد.

  • سعی کنید با کودک لکنت خود آرام و آرام صحبت کنید و سایر بزرگسالان در زندگی فرزندتان را به انجام همین کار ترغیب کنید.
  • سعی کنید فضایی آرام و آرام را در خانه حفظ کنید.
  • توجه داشته باشید که کودک شما چه می گوید ، نه به روشی که آنها می گویند، این باعث می شود که شما صبر و توجه داشته باشید و وقتی فرزندتان با شما صحبت می کند بی تاب و عصبی نشوید.
  • کلماتی مانند “کم کردن مکالمه” یا “آیا می توانید واضح تر بگویید؟” سؤالات را کاهش داده و فرزند خود را هنگام صحبت با او قطع کنید.
  • سعی کنید هر روز زمان ویژه کودک خود را کنار بگذارید.

آیا لکنت زبان نیاز به درمان پزشکی دارد

لکنت زبان در بچه‌ها معمولاً با پشت سر گذاشتن دوران کودکی رفع می‌شود، اما گاهی نیز این مشکل ادامه پیدا می‌کند. درمان لکنت زبان با رشد کودک و افزایش سن ممکن است مشکل‌تر شود. بنابراین، پیگیری برای رفع لکنت را لازم است از دوران کودکی شروع کنیم. نقش خانواده‌ و مداخلهٔ زودهنگام در بهبود و پیشگیری از انتقال لکنت به دوران بزرگسالی نیز بسیار بسیار مهم است.

همچنین مراجعه به پزشک و گفتاردرمانگر برای کودکی که مشکل جدی‌تری دارد لازم است و البته این نیاز را پزشک کودک شما تشخیص خواهد داد. پس از ارجاع به یک گفتاردرمانگر، روند مناسب‌تر درمان شروع و پیگیری خواهد شد تا به شما و کودک شما یاد ببدهد که چگونه سرعت گفتارش را کنترل کند، هنگام صحبت عضلات خود را منقبض نکند و حرف زدنش دور از فشار و تقلا باشد. به‌طورکلی، روش‌های رفع و درمان لکنت زبان به شکل زیر است:

بیشتر بخوانید
درمان اسهال برای کودکان در خانه ساده ترین راه است

روش‌ زبانی یا تلفظی: برای انجام این روش، هماهنگی‌ها بین حنجره، گونه‌ها، زبان و لب‌ها لازم است. قبل از چهار یا پنج سالگی به‌ ندرت مشخص می‌شود که یک کودک لکنت زبان دارد و کندی زبان در اثر اختلالات بدنی یا برآشفتگی‌های عاطفی، در کودک رشد می‌کند. گاهی می‌توان کندزبانی را از راه آموزش برطرف کرد، یعنی به کودک دارای لکنت آموخت که چگونه خیلی آهسته چیزی را بخواند، خیلی آهسته و با توجه خاص به حرف زدن خود، صحبت کند و هر هجایی را با کمال دقت ادا کند.

روش مکمل: در این روش، به بازپروری و پرورش جنبه‌های دوگانهٔ فکری و زبانی اهمیت داده می‌شود. این روش بیشتر در مورد کودکان سه تا هفت ساله استفاده می‌شود و معمولاً نتایج خوبی دارد. هدف این روش، پرورش دوگانه‌ای از قدرت و صحت تفکر، قدرت و صحت بیان و گفتار است.

روش‌ روان‌درمانی: این روش‌ها در مورد کودکانی که دچار کشمکش‌های عاطفی و اختلالات روانی عصبی هستند به کار می‌رود. اما روش‌های روان‌درمانی برای کودکان در سن‌های پایین اغلب مفید نیست.

روش دارودرمانی: برخی کارشناسان اعتقاد دارند که یکی از عوامل لکنت زبان، تنش‌ها، اضطراب و هیجانات عاطفی است. به همین دلیل، داروهای آرام‌بخش می‌تواند تا حدودی کودک را از اضطراب و هیجانات عاطفی دور کند و در نتیجه لکنت زبان او را کاهش دهد، اما برای تجویز دارو حتماً سن و نظر پزشک کودک شما اهمیت زیادی دارد.

رفتاردرمانی: یک روش دیگر، تغییرات و اصلاحات رفتاری است. بر اساس نظریهٔ مدافعان این روش، یکی از علل لکنت زبان کودک، رفتارهای ناسازگار و ناهنجار اوست. به همین دلیل، در این روش سعی بر اصلاح رفتارها و به دنبال آن کاهش لکنت زبان در کودک است.

شخصی که دچار لکنت است چه باید بکند؟

  • باید آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد.
  • در بخش قبلی مربوط به لکنت زبان در نمناک هم توضیح دادیم که از روی کلمات با حرکات شل و سبک لبها بگذرد.
  • ازبیان برخی کلمات فرار نکند و از جایگزینی کلمات خودداری کند.
  • تکرار کلماتی که بیان شده کمکی نمی کند.
  • با مخاطب ارتباط چشمی برقرار کند.
  • گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کند! با قطع و تکرارعمدی احساس کنترل بهتری را بر روی تکلم در لحظه های حساس می توان پیدا کرد.
  • در پی تجزیه و تحلیل مسائلی که لکنت را بیشتر می کند، باشد.
  • هدف او باید تکلم سلیس تر و بهتر باشد نه تکلم بی عیب و نقص و ایده آل.
  • هرگز لکنت خود را پنهان نکند بلکه با آن مواجه شود.
  • اگر دچار اضطراب و تنش شدند، آن را طبیعی تلقی کنند و از آن خجالت نکشند.
  • زمانهایی که دچار لکنت بیشتر می شوند فراموش کنند .
  • مواقعی را که در صحبت کردن موفق هستند بخاطر بسپارند.
بیشتر بخوانید
خواص عسل؛17 مورد از خواص بینظیر عسل و خواص انواع عسل

نقش آموزگاران در کاهش لکنت زبان و ناروانی های کلامی کودکان

نقش آموزگاران در کاهش لکنت زبان و ناروانی های کلامی کودکان

نقش آموزگاران در کاهش لکنت زبان

  1. در هنگام صحبت کردن در جمع کودکان همواره سعی کنید آهسته با مکث و شمرده سخن بگوئید.
  2. کودکی که لکنت دارد، باید در مرحله اول خود را عادی بداند، او تنها گفتارش قدری طولانی تر می شود وگرنه تمامی نیازها و خواسته هایش مشابه سایر کودکان است. رفتارها، ارزش ها و مسئولیت های گوناگوی که از سایر کودکان انتظار دارید، از او نیز انتظار داشته باشید.
  3. اگر بتوانید شرایطی را که موجب کاهش و یا افزایش لکنت در کلاس می شود تشخیص دهید، می توانید نقش فعالانه تری در بهبودی او نیز ایفا کنید. سعی کنید زمانی که با کودک مبتلا به لکنت صحبت می کنید، چهره ای آرام، صمیمی و مهربان داشته باشید تا او بتواند با کمترین فشار و اضطرابی صحبت های خود را به پایان ببرد.
  4. به کودک مبتلا به لکت بگوئید که از مشکلش آگاه هستید و هیچ لزومی ندارد از این بابت نگران و مضطرب شود. اجازه دهید او بفهمد که او را درک می کنید و خواهان کمک به وی هستید. با دقت و حوصله به سخنان او گوش دهید. در خیلی از موارد، غلبه بر لکنت زبان، بیشتر، غلبه بر ترس و پریشانی های فکری و ذهنی است.
  5. رعایت نوبت در صحبت کردن می تواند فشارها و تنش های کودک مبتلا به لکنت را کاهش دهد.
  6. سعی کنید هنگام صحبت با کودک مبتلا به لکنت با او ارتباط چشمی طبیعی برقرار کنید.
  7. زمنی که کودک مبتلا به لکنت قصد دارد مطلبی را برای شما ـ و یا سایر کودکان ـ تعریف کند، کاهش را قطع نکنید، او را تحت فشار قرار ندهید، شهامت و جرأت او را از بین نبرید و با آرام سازی جو و فضای کلاس امکان صحبت کردن را برای او فراهم کنید.
  8. هنگام پرسش های شفاهی کلاس، از دانش آموز مبتلا به لکنت زودتر از سایرین سئوال کنید؛ زیرا هر چقدر او بیشتر منتظر بماند، مضطرب تر می شود و همین امر موجب تشدید لکنت او می شود. سعی کنید سئوالاتی از او بپرسید که مطمئنید جواب آنها را می داند. اگر تصور می کنید ارزیابی تان اشتباه بوده است. به طور کتبی از او امتحان بگیرید.
  9. لکنت کودک را برایش عادی و پیش پا افتاده تلقی کنید تا کودک از این ناتوانی خود احساس حقارت، ضعف و خجالت نکند. این اطمینان را به او بدهید که مشکل او، تنها یک مشکل گفتاری است و ناروانی کلامی او هیچ ارتباطی با هوش، ذهن، یادگیری و پیشرفت او ندارد.
  10. برای صحبت کردن با کودکانی که لکنت دارند، زمان بیشتری اختصاص دهید. بعد از گفتهظهای آنان چند ثانیه مکث کنید تا شتاب را از کلام آنها بگیرید و گفت و گو با آرامش بیشتری توأم باشد.
  11. از کودکانی که لکنت دارند بخواهید که چنان چه مطلبی را متوجه نمی شوند ـ به ویژه اگر در فهم لغات مشکل دارندـ حتماً بپرسند.
  12. تکمیل کردن جملات آخر گفته های کودک مبتلا به لکنت، موجب ضعف اعتماد به نفس او می شود، به خصوص اگر کلمات شما آن طور که او می خواسته جمله اش را پایان دهد، نباشد.
  13. چنان چه فرصت مناسبی برای کلاس پیش آمد، از کودک مبتلا به لکنت خود بخواهید تا متنی کوتاه و ساده را برای شما و سایر کودکان بخواند. این کار تأثیری عمیق بر خود پنداره او می گذارد.
  14. جلسه ای با حضور والدین کودک بگذارید و از روش هائی که آنان را برای کاهش اضطراب و لکنت کودک استفاده می کنند، پرس وجو کنید.
  15. اگر در مدرسه شما ویا منطقه آموزشی تان گفتار درمانگر وجود دارد، از توصیه ها و راهنمائی ها و کمک های او برای کاهش اثرات لکنت بر کودک استفاده کنید.
    معمولاً این گونه کودکان رنج تمسخر و استهزاء را بیش از کودکان دیگر باید تحمل کنند. از این رو به کارگیری روش های تقویت اعتماد به نفس، خویشتن داری و کاهش استرس می تواند برای آنها سودمند باشد.
  16. مشکلات گفتاری از جمله مشکلاتی است که شدیداً بر روند موفقیت تحصیلی کودک (و یا نوجوان) تأثیر می گذارد. بسیاری از این کودکان احساس خجالت، شرمندگی و ضعف می کنند و چنان چه از این مشکل کودک خود، آگاه شدید، این موضوع را با سایر آموزگارانی که با این کودکان کلاس دارند، در میان گذارید و سعی کنید با اتخاذ روش هائی هماهنگ و کارآمد مانع از وخیم تر شدن لکنت کودک شوید.
  17. از بیان توصیه هائی مثل آرام تر صحبت کن، یا آرام باش خودداری کنید؛ زیرا این گفته شما موجب احساس حقارت و ناتوانی کودک می شود.
    در عوض سعی کنید خودتان عکس العمل های مناسبی انجام دهید که کودک احساس آرامش و راحتی کند.
    برای مثال، لبخند بزنید، سر تکان دهید، تماس چشمی با کودک برقرار کنید، گفتارش را با گفتن کلماتی مانند اوهوم و بله تأئید کنید.
  18. کمک، دقت و همت آموزگاران و مربیان مدارس برای بهبودی و موفقیت این کودکان می تواند پایه های موفقیت و پیشرفت را در زندگی آنان استحکام بخشد.