چاپ صفحه

انواع سنگ کلیه و راه های درمان سنگ کلیه

انواع سنگ‌-کلیه
چکیده این مطلب :

انتشار: 07 اردیبهشت 99

زمان مطالعه: 8 دقیقه

دسته بندی ها: بیماری ها

هیچ نظر

انواع سنگ کلیه و علائم و درمان سنگ کلیه و راه و علائم دفعه سنگ کلیه در ادامه این مطلب باما همراه باشید تا با انواع سنگ کلیه بیشتر آشنا شوید
دوستان عزیز محصولات معرفی شده جزء پرفروش ترین ها هستند به همین منظور ممکن است به مرور زمان به دلایل مختلف در بازار و فروشگاه ، سایت های معرفی شده ناموجود شوند در این صورت شما عزیزان میتوانید از محصولات مشابه و دسته بندی اصلی مراجعه کنید.

ادرار حاوی انواع مختلفی از مواد معدنی و نمک‌های محلول است. هنگامی که ادرار شما از مواد معدنی و نمک‌های زیادی برخوردار است، می‌تواند باعث ایجاد سنگ در مجاری ادراری و کلیه‌ها شود. انواع سنگ کلیه می‌توانند از سنگ‌های کوچک تا سنگ‌های بزرگ‌تر متفاوت باشند، که حتی ساختارهای توخالی داخلی کلیه را نیز پر کنند. برخی از سنگ‌ها در کلیه می مانند و مشکلی ایجاد نمی‌کنند.

بعضی اوقات، سنگ‌های کلیه می‌توانند در مجرای ادرار و لوله بین کلیه و مثانه حرکت کند. اگر سنگ به مثانه برسد، می‌تواند از طریق ادرار از بدن خارج شد. اگر سنگ در مجرای ادرار گیر کند، جریان ادراری که از کلیه منشا می‌گیرد را مسدود می‌کند و باعث درد می‌شود.

انواع مختلف سنگ‌های کلیه

سنگ‌های کلیه

انواع مختلفی از سنگ‌های کلیه وجود دارد (لینک به سنگ کلیه: علائم ، درمان و دفع). این سنگ‌ها می‌توانند از عوامل زیادی ناشی شوند و با توجه به ترکیبات شیمیایی آن‌ها تعیین و طبقه بندی می‌شوند. ترکیب شیمیایی سنگ کلیه تا حد زیادی تحت تأثیر رژیم غذایی، عادات سبک زندگی و عوامل ارثی قرار دارد. شناسایی نوع سنگ کلیه در کشف علت این بیماری و دانستن بهترین رژیم و روش های درمانی موثر مفید است. در اینجا چهار نوع سنگ کلیه ذکر شده است که باید مراقب آن‌ها باشید.

سنگ‌های کلسیم 

سنگ‌های کلسیم رایج‌ترین نوع سنگ کلیه است و به دلیل وجود مقادیر بالای اکسید کلسیم در بدن می‌باشد. تقریباً 80٪ از سنگ‌های کلیه به عنوان سنگ‌های کلسیمی طبقه بندی می‌شوند. اگزات ماده ای است که در بسیاری از مواد غذایی یافت می‌شود. اگر فرد رژیم غذایی داشته باشد که این مواد غذایی به مقدار زیاد در آن‌ها وجود داشته باشد، به احتمال زیاد سنگ‌های کلسیمی در کلیه و مجاری ادراری او ایجاد خواهد شد.

این مواد غذایی عبارت‌اند از:

شکلات ، آجیل ، میوه‌ها ، سبزیجات و ویتامین D. اما مقدار کلسیم در رژیم غذایی معمولاً به حدی نیست که باعث ایجاد سنگ‌های کلیه شود اما میزان دفع کلسیم از طریق ادرار می‌تواند به عنوان عاملی مهم در تشکیل سنگ‌های کلسیم به شمار بیاید.

سنگ‌های اسید اوریک 

این نوع سنگ کلیه فقط 5٪ از سنگ‌های کلیه را تشکیل می‌دهد. اسید اوریک یک محصول اضافی است که ناشی از عملکرد طبیعی بدن است. اما وقتی این ماده در ادرار بیش از حد وجود داشته باشد می‌تواند باعث ایجاد سنگ اسید اوریک شود. افرادی که رژیم غذایی با پروتئین بالا می‌خورند ممکن است در معرض خطر ایجاد سنگ‌های اسید اوریکی قرار بگیرند.

بیشتر بخوانید
علائم هپاتیت سمی چیست؟

سنگ‌های استروویت

سنگ‌های استروویت (که به آن سنگ‌های کلیه خاویاری نیز گفته می‌شود) تقریباً 10٪ کل سنگ‌های کلیوی را تشکیل می‌دهد. این سنگ‌ها معمولاً با عفونت ادراری همراه هستند ، که محیط ادراری را تغییر می‌دهد تا رشد سریع سنگ را فراهم کند. در نتیجه ، سنگ شکل گرفته می‌تواند از نظر اندازه بسیار بزرگ شود. در صورت عدم درمان این سنگ‌ها می‌توانند باعث عفونت مزمن شوند ، کلیه را از بین ببرند و منجر به مرگ شوند.

سنگ‌های سیستئین

این سنگ‌ها بسیار نادر هستند (حدود 1٪) و جزو سنگ‌های کلیه هستند که از ماده شیمیایی به نام سیستئین ساخته شده است. سنگ‌های سیستئین از اختلال ژنتیکی به نام سیستئینوریا یا دفع سیستئین از ادرار ناشی می‌شوند. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که کلیه‌ها نمی‌توانند سیستئین را از طریق کلیه باز جذب نمایند. هنگامی که مقادیر سیستئین اضافی در ادرار تشخیص داده می‌شود ، باعث شکل گیری این سنگ‌ها می‌شود. سنگ‌های سیستئین نیز به رشد سریع و عود مجدد تمایل دارند و حتی در صورت عدم درمان سریع ممکن است منجر به نارسایی کلیه شوند.

سنگ‌های کلیه هم از نظر نوع و هم از نظر اندازه می‌توانند متفاوت باشند اما در حالت کلی این سنگ‌ها بسیار دردناک هستند. با اتخاذ یک رژیم غذایی مناسب و عادات سالم تر شیوه زندگی، بیشتر انواع سنگ کلیه به راحتی قابل پیشگیری است. مصرف کافی مایعات (به خصوص آب) ، به صورت روزانه نیز یک اقدام پیشگیرانه بسیار مهم است که می‌تواند به جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه کمک کند.

علائم انواع سنگ کلیه 

علائم انواع سنگ کلیه 

سنگ در کلیه غالباً هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند و می‌تواند بدون تشخیص ایجاد شود. وقتی سنگی کلیه را رها می‌کند ، از طریق مجرای ادرار به مثانه می رود. اغلب این سنگ می‌تواند در مجرای ادرار جای بگیرد. هنگامی که سنگ جریان ادرار از کلیه را مسدود می‌کند ، می‌تواند باعث تورم کلیه شود (هیدرونفروز) ، که اغلب باعث درد زیادی می‌شود.

علائم متداول انواع سنگ کلیه عبارت‌اند از:

  • یک درد شدید و گرفتگی در ناحیه کمر و پشت ، که اغلب به سمت پایین شکم یا کشاله ران منتشر می‌شود. برخی از خانم‌ها می‌گویند که این درد از درد زایمان بدتر است. درد اغلب به طور ناگهانی شروع می‌شود و بسیار شدید می‌باشد. این درد می‌تواند بیاید و برود زیرا بدن سعی می‌کند از شر سنگ خلاص شود.
  • احساس نیاز شدید به ادرار کردن.
  • ادرار بیشتر یا احساس سوزش هنگام ادرار.
  • ادراری که دارای خون تیره یا قرمز است. بعضی اوقات ادرار فقط مقادیر کمی گلبولهای قرمز دارد که با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیست.
  • تهوع و استفراغ.
  • برای آقایان ممکن است در نوک آلت تناسلی احساس درد شود.
بیشتر بخوانید
علائم شکستگی جمجمه چیست و چه عوارضی دارد؟

تشخیص 

سنگ‌های کلیوی “خاموش” ، آن‌هایی هستند که هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند ، و غالباً هنگام گرفتن آزمایش اشعه ایکس و یا سایر معاینات پزشکی یافت می‌شوند. هنگامی که سنگ در حال عبور است ، در هنگام بروز درد ناگهانی تشخیص داده می‌شود و به مراقبت های پزشکی نیاز دارد.

هنگامی که فردی در ادرار خود خون (هماچوری) یا درد ناگهانی شکم یا درد مثانه دارد، آزمایشاتی مانند سونوگرافی یا سی تی اسکن ممکن است سنگ را تشخیص دهد. این آزمایشات تصویربرداری به پزشک معالج می‌گوید که سنگ چقدر بزرگ است و در کجای سیستم ادراری قرار دارد.

سی تی اسکن معمولاً هنگام شک به سنگ در ER استفاده می‌شود. زیرا بهترین روشی است که می‌تواند یک تشخیص سریع و دقیق برای متخصص فراهم کند.

درمان                              

درمان-سنگ-کلیه

درمان سنگ‌های کلیه به نوع سنگ، میزان وخامت آن و مدت زمانی که علائم داشته اید بستگی دارد. درمان‌های مختلفی برای انتخاب وجود دارد. مهم است که با پزشک متخصص خود در مورد آنچه برای شما مناسب است صحبت کنید.

صبر کنید تا سنگ به خودی خود عبور کند

اغلب به سادگی می‌توانید منتظر بمانید تا سنگ منتقل شود. سنگ‌های کوچک‌تر به نسبت سنگ‌های بزرگ‌تر به صورت راحت از مجرای ادرار عبور می‌کنند.

شما باید حدود چهار تا شش هفته صبر کنید تا سنگ از مجرای ادرار عبور کند و تا زمانی که درد قابل تحمل باشد، و هیچ علائمی از عفونت وجود نداشته باشد، کلیه به طور کامل مسدود نشده باشد و سنگ به اندازه کافی کوچک باشد که احتمال عبور آن وجود داشته باشد، نیازی نیست که به پزشک متخصص مراجعه نمایید. در حالی که منتظر عبور سنگ هستید ، باید مقدار عادی آب بنوشید. ممکن است در هنگام ناراحتی به داروهای ضد درد نیاز داشته باشید.

لیتوتریپسی شاک ویو 

یکی از گزینه های درمانی برای سنگ کلیه لیتوتریپسی شاک ویو است. این روش درمانی از شاک ویو برای شکسته شدن سنگ کلیه به قطعات کوچک تر استفاده می‌کند. بعد از درمان ، قطعات کوچک سنگ کلیه از مجاری ادراری و از طریق ادرار خارج می‌شود. این روش درمانی معمولاً 45 دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد و ممکن است تحت بی‌هوشی عمومی انجام شود ، این بدان معناست که شما در خواب خواهید بود و قادر به احساس درد نیستید.

بیشتر بخوانید
چطور فشار خون بالا را کنترل کنیم؟

اورتروسکوپی (URETEROSCOPY )

یکی دیگر از گزینه های درمانی اورتروسکوپی است. این روش درمانی نیز تحت بی‌هوشی عمومی انجام می‌شود. پزشک برای یافتن و برداشتن سنگ یا یافتن و شکستن سنگ به قطعات کوچک از ابزار بلند به شکل لوله استفاده می‌کند. اگر سنگ کوچک باشد ، پزشک ممکن است بتواند آن را خارج کند. اگر بزرگ باشد ، ممکن است لازم باشد به قطعات کوچک تر شکسته شود. در این حالت از لیزر برای شکسته شدن سنگ به قطعاتی که به اندازه کافی کوچک هستند برای عبور از مجاری ادراری شما استفاده می‌شود.

عمل جراحی 

در موارد نادر ، استفاده از یک روش جراحی به نام نفرولیتوتومی از راه پوست برای از بین بردن سنگ کلیه مورد نیاز است. در طی عمل جراحی ، لوله ای به طور مستقیم در کلیه شما وارد می‌شود تا سنگ از بین برود. برای انجام این روش جراحی و بهبودی از آن، شما باید دو تا سه روز در بیمارستان بستری باشید.

جلوگیری از سنگ‌های آتی

هنگامی که پزشک متوجه شد که چرا کلیه شما سنگ ایجاد می‌کند، او به شما نکاتی راجع به جلوگیری از آن‌ها می‌دهد. این نکات ممکن است شامل تغییر رژیم غذایی و مصرف برخی داروها باشد. برای جلوگیری از سنگ کلیه هیچ رژیم غذایی “یک اندازه مناسب” وجود ندارد. همه متفاوت هستند. رژیم غذایی شما ممکن است باعث ایجاد سنگ‌های شما نشود. اما تغییرات رژیم غذایی وجود دارد که می‌توانید از ادامه شکل گیری سنگ جلوگیری کنید. در زیر چند نکته وجود دارد.

هر روز به اندازه کافی مایعات بنوشید.

اگر به اندازه کافی ادرار تولید نمی‌کنید ، پزشک توصیه می‌کند حداقل روزانه 3 لیتر مایع بنوشید. این مقدار برابر است با حدود 3 کوارتز (حدود ده لیوان 10 اونسی). این یک روش عالی برای کاهش خطر ایجاد سنگ‌های جدید است. به یاد داشته باشید برای جایگزینی مایعات از دست رفته هنگام ورزش یا در هوای گرم ، مایعات بیشتری بنوشید. مصرف تمام مایعات برای رفع این مقدار مایعات شما حساب می‌شوند. اما بهتر است نوشیدنی های کم کالری یا بدون کالری بنوشید. این موضوع ممکن است به معنای محدود کردن نوشیدنی های شیرین یا الکلی باشد.

متخصصین اورولوژی به افرادی که سنگ سیستئین تشکیل می‌دهند، توصیه می‌کنند مایعات بیشتری نسبت به سایر افراد سنگ ساز بنوشند. معمولاً 4 لیتر مایع برای کاهش میزان سیستئین در ادرار توصیه می‌شود.

بیشتر بخوانید
لب شکری یا شکاف کام چیست؟

مقدار نمک را در رژیم غذایی خود کاهش دهید.

این نکته برای افرادی که میزان سدیم و کلسیم ادرار یا سیستئین زیاد دارند، کاربرد دارد. سدیم می‌تواند باعث افزایش کلسیم ادرار و سیستئین شود. ارائه دهنده خدمات درمانی شما ممکن است به شما توصیه کند از مصرف غذاهایی که نمک زیادی دارند خودداری کنید. مراکز کنترل بیماری (CDC) و سایر گروه‌های بهداشتی توصیه می‌کنند که بیش از 2300 میلی گرم نمک در روز مصرف نکنید. غذاهای زیر نمک زیادی دارند و باید در حد اعتدال خورده شوند:

  • پنیر (انواع مختلف)
  • بیشتر غذاها و گوشت‌های یخ زده ، از جمله گوشت نمکی ، نمک‌های گوشتی (یخ زده) ، هات داگ ها ، کالباس و سوسیس
  • سوپ و سبزیجات کنسرو شده
  • نان ، شیرینی ، رولت و مواد پخته شده
  • میان وعده های شور مانند چیپس و پفک
  • سس سالاد و غلات مخصوص صبحانه
  • ترشی و زیتون
  • ماکارونی و سایر غذاهای “مخلوط” ، پیتزا و لازانیا
  • سس‌های کنسرو شده و بطری
  • برخی از چاشنی‌ها ، نمک سفره و برخی از ادویه‌ها

مقدار کلسیم توصیه شده را بخورید. . 

اگر مکمل‌های کلسیم مصرف می‌کنید ، مطمئن شوید که کلسیم زیادی دریافت نمی‌کنید. از طرف دیگر مطمئن شوید که کلسیم خیلی کمی دریافت نمی‌کنید. در مورد نیاز به مکمل‌ها با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا متخصص تغذیه خود صحبت کنید. منابع خوب کلسیم برای انتخاب اغلب منابع کم نمک هستند. هر روز خوردن غذاهای سرشار از کلسیم یا نوشیدنی های همراه با وعده های غذایی یک عادت خوب است. بسیاری از منابع غیر لبنیاتی کلسیم مانند شیرهای غیر لبنیاتی غنی از کلسیم وجود دارد. گزینه های خوبی وجود دارد ، به خصوص اگر از مصرف لبنیات خودداری کنید.

میوه و سبزیجات زیادی بخورید. . 

خوردن حداقل پنج وعده میوه و سبزیجات در روز برای همه افرادی که سنگ کلیه دارند، توصیه می‌شود. خوردن میوه و سبزیجات به شما پتاسیم ، فیبر ، منیزیم ، آنتی اکسیدان ها ، فیتات و مرکبات می‌دهد ، همه این مواد ممکن است به شکل گیری سنگ‌ها کمک کند.

یک وعده به معنای یک تکه میوه یا یک سیب زمینی یا یک فنجان سبزیجات خام است. برای سبزیجات پخته شده ، یک وعده یک پیمانه است. اگر نگران هستید که ممکن است به مقدار مناسب میوه و سبزیجات نخورید ، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه چه چیزی برای شما بهتر است صحبت کنید.

بیشتر بخوانید
سوزاک چیست؟ آیا بیماری مقاربتی سوزاک قابل درمان است؟

غذاهایی با سطح اگزالات پایین میل کنید. 

این توصیه برای بیمارانی که دارای اگزالات بالا در ادرار خود هستند، کاربرد دارد. خوردن غذاهای سرشار از کلسیم (به جدول بالا) همراه با وعده های غذایی اغلب می‌تواند سطح اگزالات در ادرار شما را کنترل کند. اگزالات ادرار کنترل می‌شود زیرا خوردن کلسیم باعث کاهش سطح اگزالات در بدن می‌شود. اما اگر انجام این کار باعث کنترل اگزالات ادرار شما نشود ، ممکن است از شما خواسته شود که از برخی غذاهای پر اگزالات استفاده نکنید. تقریباً در تمام غذاهای گیاهی اگزالات وجود دارد ، اما مواد غذایی معدودی حاوی مقدار زیادی از آن هستند. این مواد غذایی شامل اسفناج ، ریواس و بادام است. معمولاً لازم نیست مصرف غذاهای حاوی اگزالات را به طور کامل متوقف کنید. این امر باید به صورت جداگانه تعیین شود و به این بستگی دارد که در درجه اول میزان اگزالات شما تا چه حد زیاد است.

گوشت کمتری بخورید

اگر سنگ‌های سیستئین یا کلسیم اگزالات در شما ایجاد می‌شود و اسید اوریک ادرار شما زیاد است، پزشک ممکن است به شما بگوید که پروتئین حیوانی کمتری بخورید.

اگر پزشک فکر می‌کند رژیم غذایی شما خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می‌دهد ، به شما می‌گوید گوشت ، ماهی ، غذاهای دریایی ، مرغ ، گوشت خوک ، گوشت گوسفند ، گوشت گوساله و سایر گوشت‌های خوردنی کمتری نسبت به الان خود بخورید. این امر ممکن است به معنای خوردن این غذاها یک یا دو بار به جای دو یا سه بار در روز ، و تعداد وعده های کمتری در طول هفته یا خوردن بخش‌های کوچک‌تر هنگام خوردن آن‌ها باشد. میزان محدودیت بستگی به میزان مصرف شما و میزان رژیم غذایی شما بر میزان اسید اوریک شما دارد.

داروها درمان-سنگ-کلیه

داروها درمان-سنگ-کلیه

تغییر رژیم غذایی و افزایش مایعات ممکن است برای جلوگیری از شکل گیری سنگ کافی نباشد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است برای کمک به این مشکل داروهای لازم را برای شما فراهم کند. نوع سنگ و ناهنجاری‌های ادرار شما به ارائه دهنده خدمات درمانی کمک می‌کند تا تصمیم بگیرد که آیا به دارو احتیاج دارید و کدام دارو بهترین ‘گزینه است. داروهای معمول شامل:

بیشتر بخوانید
ویروس کرونا چینی؛ علائم، نحوه انتقال و هرآنچه باید درباره کرونا ویروس بدانید

دیورتیک های تیازید

دیورتیک های تیازید برای بیمارانی است که سنگ ادرار و کلسیم زیادی در ادرار دارند. تیازید با کمک به کلیه ، کلسیم ادرار را کاهش داده و کلسیم را از ادرار خارج کرده و مجدداً آن را در جریان خون قرار می‌دهد. هنگام مصرف تیازیدها ، باید مقدار نمک مصرفی خود را محدود کنید ، زیرا وقتی سدیم ادرار کم است ، این داروها به بهترین وجه کار می‌کنند.

سیترات پتاسیم 

سیترات پتاسیم برای بیماران با سنگ‌های کلسیم و سیترات کم ادرار و برای مبتلایان به اسید اوریک و سنگ‌های سیستئین مناسب است. سیترات پتاسیم باعث می‌شود که ادرار کمتر اسیدی یا قلیایی تر شود (اساسی). این کار به جلوگیری از ایجاد سنگ‌های سیستئین و اسید اوریک کمک می‌کند. همچنین باعث افزایش سطح سیترات در ادرار می‌شود و به جلوگیری از سنگ‌های کلسیم کمک می‌کند.

آلوپورینول

آلوپورینول غالباً برای نقرس تجویز می‌شود ، که در اثر اسید اوریک زیاد در خون ایجاد می‌شود. آلوپورینول نه تنها سطح اسید اوریک را در خون بلکه در ادرار نیز پایین می‌آورد ، بنابراین ممکن است برای جلوگیری از سنگ‌های کلسیم و اسید اوریک نیز تجویز شود.

استی هیدروکسی آمیک اسید (AHA)

استی هیدروکسی آمیک اسید برای بیمارانی است که سنگ‌های استروویت یا سنگ‌های عفونی تولید می‌کنند، کاربرد دارد. این سنگ‌ها به دلیل عفونت‌های مکرر ادراری (UTI) تشکیل می‌شوند. AHA باعث می‌شود که شرایط ادرار برای سنگ‌های استروویت نامطلوب باشد. بهترین راه برای جلوگیری از سنگ استوویت جلوگیری از تکرار UTI ناشی از انواع خاص باکتری‌ها و برداشتن کامل سنگ‌ها با عمل جراحی باشد.

داروهای تیول متصل شوند به سیستئین (CYSTINE-BINDING THIOL DRUGS) 

داروهای تیول متصل شونده به سیستئین فقط برای بیمارانی که سنگ سیستئین تشکیل می‌دهند، استفاده می‌شود. این داروها (d-penicillamine یا tiopronin) به سیستئین موجود در ادرار متصل می‌شود و ترکیبی را تشکیل می‌دهد که احتمال کمتری از تبادل سیستئین در ادرار دارد. این دارو در صورت عدم موفقیت سایر اقدامات مانند افزایش مایعات ، کاهش مصرف نمک یا استفاده از سیترات پتاسیم استفاده می‌شود.

مکمل‌های ویتامین 

مکمل‌های ویتامین باید با دقت استفاده شود زیرا بعضی از آن‌ها می‌توانند خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش دهند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما و یک متخصص تغذیه ممکن است منابع خوبی در مورد مکمل‌های غذایی بدون نسخه به شما ارائه دهند.